Mijn letsel | Wielrennen

Valpartij Rondje Veluwemeer

Het is zaterdagmiddag 22 september 2012, 14.00 uur. Ik besluit nog even om een solo rondje te maken. Nog even van de nazomer genieten, nog even ‘het Veluwemeer aantikken’ en bij thuiskomst 100+ km bijschrijven. Maar daar kwam het niet van. Na 70 Km en bijna in Nijkerk, kom ik met een andere fietser in contact en val. Vanaf ongeveer 300 meter voor de val weet ik mij niets meer te herinneren. Ik ben ruim een uur buiten kennis. Ik kwam weer bij kennis in de CT Scanner van het ziekenhuis in Harderwijk. Ik bleek een zware hersenkneuzing te hebben gehad. De eerste tijd in het ziekenhuis was ik nog erg suf en ging het draaien van mijn hoofd steeds gepaard met braakneigingen. Ik kreeg in het ziekenhuis al snel de eerste ervaring met Tinnitus (oorsuizen) en Hyperacusis (overgevoeligheid voor geluid), die zich blijvend in mijn hoofd hadden gevestigd; zo bleek later.
De eerstvolgende woensdagavond mocht ik naar huis, waar ik na verloop van tijd ook het gehoorverlies en de (overige) gevolgen van het hersenletsel ging ervaren.


De Strava Max. van 87,1 km/h heeft mijn fiets in de laatste 2 kilometers gemaakt omdat iemand mijn fiets met een busje bij familie in Nijkerk heeft bezorgd.

Valpartij Rondje Markermeer (3,5 jaar later)

Het is zaterdagmorgen 21 mei 2016, 05.04 uur. Ik begin aan mijn solo-rondje om het Markermeer. Via Nijkerk naar Harderwijk, Elburg, Ketelmeer, Lelystad, Enkhuizen, Durgerdam en over Huizen weer naar huis. Mooie duurtraining, want ik zit in training voor ‘Rondje Nederland’ van ‘Cycle for Hope’, eind juni. Het was die ochtend grijs, grauw en saai. Bij het uitzicht over het Ketelmeer nauwelijks onderscheid zichtbaar tussen het water en de lucht. In het zicht van de brug bij de A6 kom ik ten val. Hoe en waarom weet ik niet. Ik heb er geen herinnering aan. Dit moet iets als ‘Polderblindheid’ geweest zijn. Een typisch Nederlands verschijnsel. Kirsten (mijn vrouw) kwam opnieuw direct naar het ziekenhuis, dit keer in Lelystad. Met een hersenschudding in mijn hoofd en de beelden van mijn CT scan op CD-rom, mochten wij diezelfde ochtend het ziekenhuis weer verlaten.

Na een week absolute rust, zonder me teveel in te spannen, ben ik weer verder gegaan met wielrennen.


Rondje Nederland (zonder valpartij)

Na mijn fietsongeval op 21 mei 2016 heb ik eerst een week absolute rust gehouden en niet gefietst. De 2 weken daarna heb ik met lage hartslag (en lage inspanning) weer getraind, gevolgd door 2 weken met beperkte tot normale inspanning. In deze weken stond fysieke rust voor mij centraal, terwijl ik mij mentaal bleef voorbereiden op de grote eerstvolgende uitdaging ‘Rondje Nederland’. (een goede doelen actie ten gunste van de verslaafdenzorg in Nederland).

De feiten van Rondje Nederland:

Als team hebben Jan Willem, Erik, Evert en ik, gezamenlijk en met ondersteuning van onze begeleiders en onze volgauto, binnen 48 uur, 7 van de in totaal 12 etappes (700 van 1.200 Km) gefietst.

  1. Start donderdag 23 juni, 19:15 | Dordrecht – Katwijk, 87 Km (etappe 1 van 12),
  2. vrijdag 24 juni 03:11 | Julianadorp – Drachten, 118 Km (etappe 3 van 12)
  3. vrijdag 24 juni 15:05 | Ambt Delden – Beekbergen, 88 Km (etappe 6 van 12)
  4. Zaterdag 25 juni 01:45 | Vilst – Dordrecht, 410 Km (etappe 9, 10, 11 en 12 aaneen) |
    Finish zaterdag 25 juni 17:44

Door mijn focus op dit evenement, ben ik mij pas veel later gaan realiseren wat de extra cognitieve impact is geweest van mijn laatste hersenschudding.